دستها را در وضو دو نوبت بايد شست ، نوبت اول به طريق وجوب ، و نوبت دوم به عنوان سنّت . امّا شيخ جليل محمّد بن يعقوب كلينى كه جامع كتاب « كافى » است و شيخ ابن بابويه كه از مشاهير علماى مذهب امامى است مصرّند بر آنكه غسل دوم سنّت نيست ، و اين مذهب بسيار قوّت دارد و مصنّف در كتاب « مشرق الشّمسين » و « حبل المتين » بيان آن كرده است ، و چون ذكر آن درين مقام موجب تطويل كلام است در مقام بيان آن نشد . و خلاصهء آن آنكه مىبايد كه رو و دستها را زياده بر يك نوبت نشويند كه اگر دو نوبت بشويند آن نوبت دوم آب وضو نخواهد بود ، پس مسح سر و پا به آب تازه خواهد شد و وضو باطل خواهد بود - و اللَّه أعلم » . پس از آن مسح كن بشرهء مقدم سر خود را كه بالاى پيشانى است ، اگر موى آنجا نباشد ، يا بجاى آن بر موى اگر موى آنجا باشد ، به حيثيّتى كه خارج نشود به كشيدن آن مو از حدّ سر . و اين مجزى است از مسح بشره به مقدار عرض سه انگشت مضمومه « 1 » ، به ترى دست راست خود . و به بقيّهء همان ترى پشت پاى راست را از سر انگشتان تا كعب پاى كه عبارت از مفصل ميان ساق و قدم است ، و بدون آن مسح مجزى نيست . و به تحقيق كه بيان نموده‌ايم ما معنى كعب را در كتاب « حبل المتين » و « مشرق الشّمسين » بما لا مزيد عليه . پس از آن مسح كن پشت پاى چپ را به ترى دست چپ . و بايد كه مسح سر و قدمين به باطن كف واقع شود نه به پشت آن مگر به سبب ضرورتى كه در آن حالت ، مسح به پشت كف جايز است . و ناچار است از راندن كف بر ممسوح ، چه مجرّد وضع كف بر آن بدون راندن آن كافى نيست . و سزاوار آنست كه مسح قدمين را به تمام كف دست نمائى ، چنان كه روايت كرده است شيخ الطّائفة در كتاب « تهذيب » بسند صحيح از احمد بن محمّد بن ابى نصر البزنطى كه از روات ثقات حديث است :

--> ( 1 ) يعنى سه انگشت بسته و بهم چسبيده .